Interpelacja w sprawie niejasnych zasad ulgi rehabilitacyjnej przy adaptacji mieszkań osób z niepełnosprawnościami
Interpelacja posła Janusza Kowalskiego z dnia 2 listopada 2025 roku w sprawie niejednoznacznych zasad stosowania ulgi rehabilitacyjnej dotyczącej adaptacji i wyposażenia mieszkań osób z niepełnosprawnościami.
Ulga rehabilitacyjna przewidziana w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala osobom z orzeczoną niepełnosprawnością na odliczenie wydatków związanych z adaptacją i wyposażeniem mieszkań lub domów, stosownie do ich indywidualnych potrzeb wynikających z niepełnosprawności.
W praktyce jednak przepisy te budzą liczne wątpliwości interpretacyjne. Brak ustawowego katalogu wydatków kwalifikowanych sprawia, że organy podatkowe różnie interpretują pojęcie „adaptacji” i „wyposażenia”, co prowadzi do nierównego traktowania podatników. Zdarza się, że urzędy skarbowe uznają prawo do odliczenia kosztów remontu łazienki, lecz odmawiają odliczenia podobnych wydatków w innych pomieszczeniach, mimo że są one podyktowane rzeczywistymi potrzebami osoby z niepełnosprawnością.
Dodatkowe trudności pojawiają się w sytuacjach, gdy osoba niepełnosprawna przystosowuje do swoich potrzeb nowo wybudowany dom – wówczas część urzędów odmawia prawa do ulgi, uznając, że nie jest to remont, mimo iż przepisy nie zawężają ulgi do tego rodzaju prac.
Niejasność przepisów prowadzi do nierównego stosowania prawa, a osoby z niepełnosprawnościami, często ponoszące znaczne koszty dostosowania miejsca zamieszkania, muszą indywidualnie występować o interpretacje podatkowe, które nierzadko są rozbieżne.
Mając na uwadze powyższe, poseł Janusz Kowalski zwrócił się o odpowiedź na następujące pytania:
- Czy Ministerstwo Finansów planuje opracowanie i opublikowanie ogólnej interpretacji podatkowej, która ujednolici zasady stosowania ulgi rehabilitacyjnej w zakresie adaptacji i wyposażenia mieszkań?
- Czy rozważane jest wprowadzenie orientacyjnego katalogu wydatków kwalifikujących się do odliczenia, tak aby ograniczyć dowolność interpretacyjną organów podatkowych?
- Czy Ministerstwo Finansów analizuje możliwość objęcia ulgą rehabilitacyjną wydatków poniesionych w trakcie budowy nowego domu, jeśli służą one przystosowaniu pomieszczeń do potrzeb wynikających z niepełnosprawności?
- Jakie działania podejmuje resort w celu zapewnienia jednolitości interpretacyjnej w skali kraju w odniesieniu do ulgi rehabilitacyjnej?
- Czy Ministerstwo Finansów dysponuje danymi dotyczącymi liczby indywidualnych interpretacji podatkowych dotyczących ulgi rehabilitacyjnej w zakresie adaptacji mieszkań oraz skali odmów uznania odliczeń?
- Czy resort planuje szkolenia lub wytyczne dla pracowników urzędów skarbowych, które pozwoliłyby uniknąć błędnej interpretacji przepisów i nierównego traktowania podatników?
- Czy w ocenie Ministerstwa Finansów obecne przepisy w wystarczającym stopniu chronią prawa osób z niepełnosprawnościami w kontekście dostosowania ich mieszkań do potrzeb zdrowotnych i funkcjonalnych?
- Czy Ministerstwo Finansów rozważa uproszczenie procedur odliczenia ulgi rehabilitacyjnej, aby osoby z niepełnosprawnościami nie musiały każdorazowo występować o indywidualną interpretację podatkową?
Oto odpowiedź Ministerstwa Finansów z dnia 21 listopada 2025 roku:
Sytuacja osób z niepełnosprawnościami to jeden z najważniejszych obszarów zainteresowania Państwa. Świadczą o tym inicjatywy, mające swoje źródło w polityce społecznej, które poprawiają jakość i komfort życia osób z niepełnosprawnościami oraz ich rodzin.
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo że nie należy bezpośrednio do instrumentów tej polityki, również zawiera regulacje wpisujące się w ten nurt. Przede wszystkim należy wskazać na ulgę rehabilitacyjną, której celem jest pomoc osobom z niepełnosprawnościami w usamodzielnianiu się i pokonywaniu barier wynikających z trudności związanych ze schorzeniami.
Ulga rehabilitacyjna, unormowana w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT, umożliwia odliczenie od podstawy opodatkowania wydatków związanych z wykonywaniem czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą z niepełnosprawnościami lub podatnika mającego na utrzymaniu taką osobę.
Rodzaj tych wydatków został ujęty w zamkniętym katalogu określonym w art. 26 ust. 7a ustawy PIT. Z uwagi na uwarunkowania odliczenia wydatki te można podzielić na nielimitowane, czyli takie, które podatnik może odliczyć w całości, oraz limitowane, ograniczone dolnym bądź górnym limitem. Przywilej odliczenia wydatków bez limitu jest charakterystyczny dla tej ulgi i odróżnia ją od innych ulg podatkowych, takich jak ulga termomodernizacyjna, w której ustawodawca określił maksymalny limit wydatków.
W grupie wydatków nielimitowanych znajdują się m.in. wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności (art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy PIT). Odnosząc się do istoty zagadnienia poruszonego w interpelacji poselskiej, należy zauważyć, że ustawodawca celowo nie wskazał w tym przepisie konkretnych wydatków podlegających odliczeniu. Przepis ten ma charakter uniwersalny, aby z odliczenia mogli skorzystać podatnicy z różnymi rodzajami niepełnosprawności. Takie rozwiązanie pozwala na dostosowanie wydatków do indywidualnych potrzeb i rodzaju niepełnosprawności, a próba ich szczegółowego skatalogowania nie byłaby uzasadniona.
Kluczowe znaczenie ma sformułowanie, że wydatki muszą być poniesione „stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności”. Oznacza to, że każdy podatnik korzystający z tej preferencji, odpowiednio do rodzaju i stopnia swojej niepełnosprawności, może uwzględnić w rozliczeniu podatkowym wydatki poniesione na stworzenie warunków mieszkaniowych ułatwiających codzienne funkcjonowanie.
Próba zamkniętego skatalogowania tych wydatków mogłaby przynieść odwrotny skutek, polegający na uniemożliwieniu odliczenia w niektórych przypadkach. Zastosowanie techniki legislacyjnej w postaci katalogu otwartego jest zatem rozwiązaniem przemyślanym i celowym.
Odnosząc się do wątpliwości dotyczących objęcia ulgą rehabilitacyjną wydatków poniesionych w trakcie budowy budynku, należy wskazać, że przepis nie wyklucza takiej możliwości. Ulga może obejmować również wydatki poniesione w toku budowy budynku mieszkalnego, o ile służą one przystosowaniu pomieszczeń do potrzeb wynikających z niepełnosprawności i spełnione są pozostałe warunki odliczenia przewidziane w ustawie PIT.
Stanowisko to powinno być znane organom podatkowym, co potwierdzają interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, zamieszczone w Systemie Informacji Celno-Skarbowej EUREKA. W interpretacjach tych uznano stanowiska wnioskodawców za prawidłowe, gdy adaptacja i wyposażenie nowych mieszkań lub nowo budowanych budynków odpowiadały potrzebom wynikającym z niepełnosprawności.
Z danych Systemu Informacji Celno-Skarbowej EUREKA wynika, że w okresie od 2022 roku do końca pierwszego półrocza 2025 roku wydano 54 interpretacje indywidualne dotyczące ulgi rehabilitacyjnej w zakresie adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych.
Jednocześnie, z uwagi na zbyt ogólne przedstawienie w interpelacji kwestii nierównego traktowania podatników przez organy podatkowe, nie jest możliwe szersze odniesienie się do tego zarzutu.
W związku z powyższym Ministerstwo Finansów nie planuje wydania interpretacji ogólnej w zakresie wskazanym w interpelacji.
Źródło: www.sejm.gov.pl
Janusz Kowalski, Poseł na Sejm RP 👍
